conjugare ominar; conjugare online pentru verbul "ominar" în limba spaniolă la toate timpurile verbale
Scrie verbul în orice formă și apasă "Conjugă":

Conjugarea verbului "ominar" în limba spaniolă (traducere)

Indicativo Presente
yo omino
tú ominas
él/usted omina
nosotros ominamos
vosotros omináis
ellos/ustedes ominan
Indicativo Pretérito imperfecto
yo ominaba
tú ominabas
él/usted ominaba
nosotros ominábamos
vosotros ominabais
ellos/ustedes ominaban
Indicativo Pretérito perfecto simple
yo ominé
tú ominaste
él/usted ominó
nosotros ominamos
vosotros ominasteis
ellos/ustedes ominaron
Indicativo Pretérito perfecto compuesto
yo he ominado
tú has ominado
él/usted ha ominado
nosotros hemos ominado
vosotros habéis ominado
ellos/ustedes han ominado
Indicativo Pretérito pluscuamperfecto
yo había ominado
tú habías ominado
él/usted había ominado
nosotros habíamos ominado
vosotros habíais ominado
ellos/ustedes habían ominado
Indicativo Pretérito anterior
yo hube ominado
tú hubiste ominado
él/usted hubo ominado
nosotros hubimos ominado
vosotros hubisteis ominado
ellos/ustedes hubieron ominado
Subjuntivo Presente
yo omine
tú omines
él/usted omine
nosotros ominemos
vosotros ominéis
ellos/ustedes ominen
Subjuntivo Pretérito imperfecto (1)
yo ominara
tú ominaras
él/usted ominara
nosotros omináramos
vosotros ominarais
ellos/ustedes ominaran
Subjuntivo Pretérito imperfecto (2)
yo ominase
tú ominases
él/usted ominase
nosotros ominásemos
vosotros ominaseis
ellos/ustedes ominasen
Subjuntivo Pretérito perfecto
yo haya ominado
tú hayas ominado
él/usted haya ominado
nosotros hayamos ominado
vosotros hayáis ominado
ellos/ustedes hayan ominado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (1)
yo hubiera ominado
tú hubieras ominado
él/usted hubiera ominado
nosotros hubiéramos ominado
vosotros hubierais ominado
ellos/ustedes hubieran ominado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (2)
yo hubiese ominado
tú hubieses ominado
él/usted hubiese ominado
nosotros hubiésemos ominado
vosotros hubieseis ominado
ellos/ustedes hubiesen ominado
Indicativo Futuro
yo ominaré
tú ominarás
él/usted ominará
nosotros ominaremos
vosotros ominaréis
ellos/ustedes ominarán
Subjuntivo Futuro
yo ominare
tú ominares
él/usted ominare
nosotros omináremos
vosotros ominareis
ellos/ustedes ominaren
Condicional
yo ominaría
tú ominarías
él/usted ominaría
nosotros ominaríamos
vosotros ominaríais
ellos/ustedes ominarían
Indicativo Futuro perfecto
yo habré ominado
tú habrás ominado
él/usted habrá ominado
nosotros habremos ominado
vosotros habréis ominado
ellos/ustedes habrán ominado
Subjuntivo Futuro perfecto
yo hubiere ominado
tú hubieres ominado
él/usted hubiere ominado
nosotros hubiéremos ominado
vosotros hubiereis ominado
ellos/ustedes hubieren ominado
Condicional perfecto
yo habría ominado
tú habrías ominado
él/usted habría ominado
nosotros habríamos ominado
vosotros habríais ominado
ellos/ustedes habrían ominado
Imperativo
-
tú omina
él/usted omine
nosotros ominemos
vosotros ominad
ellos/ustedes ominen
Infinitivo
ominar
Gerundio
ominando
Participo
ominado

Verbele anterioare: olivar, olivarse, olorizar, olvidar, olvidarse

Verbele următoare: omitir, omitirse, oncear, ondear, ondearse

Verbe aleatorii: acoderar, localizarse, minorar, percudir, plegar