conjugare envinar; conjugare online pentru verbul "envinar" în limba spaniolă la toate timpurile verbale
Scrie verbul în orice formă și apasă "Conjugă":

Conjugarea verbului "envinar" în limba spaniolă (traducere)

Indicativo Presente
yo envino
tú envinas
él/usted envina
nosotros envinamos
vosotros envináis
ellos/ustedes envinan
Indicativo Pretérito imperfecto
yo envinaba
tú envinabas
él/usted envinaba
nosotros envinábamos
vosotros envinabais
ellos/ustedes envinaban
Indicativo Pretérito perfecto simple
yo enviné
tú envinaste
él/usted envinó
nosotros envinamos
vosotros envinasteis
ellos/ustedes envinaron
Indicativo Pretérito perfecto compuesto
yo he envinado
tú has envinado
él/usted ha envinado
nosotros hemos envinado
vosotros habéis envinado
ellos/ustedes han envinado
Indicativo Pretérito pluscuamperfecto
yo había envinado
tú habías envinado
él/usted había envinado
nosotros habíamos envinado
vosotros habíais envinado
ellos/ustedes habían envinado
Indicativo Pretérito anterior
yo hube envinado
tú hubiste envinado
él/usted hubo envinado
nosotros hubimos envinado
vosotros hubisteis envinado
ellos/ustedes hubieron envinado
Subjuntivo Presente
yo envine
tú envines
él/usted envine
nosotros envinemos
vosotros envinéis
ellos/ustedes envinen
Subjuntivo Pretérito imperfecto (1)
yo envinara
tú envinaras
él/usted envinara
nosotros envináramos
vosotros envinarais
ellos/ustedes envinaran
Subjuntivo Pretérito imperfecto (2)
yo envinase
tú envinases
él/usted envinase
nosotros envinásemos
vosotros envinaseis
ellos/ustedes envinasen
Subjuntivo Pretérito perfecto
yo haya envinado
tú hayas envinado
él/usted haya envinado
nosotros hayamos envinado
vosotros hayáis envinado
ellos/ustedes hayan envinado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (1)
yo hubiera envinado
tú hubieras envinado
él/usted hubiera envinado
nosotros hubiéramos envinado
vosotros hubierais envinado
ellos/ustedes hubieran envinado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (2)
yo hubiese envinado
tú hubieses envinado
él/usted hubiese envinado
nosotros hubiésemos envinado
vosotros hubieseis envinado
ellos/ustedes hubiesen envinado
Indicativo Futuro
yo envinaré
tú envinarás
él/usted envinará
nosotros envinaremos
vosotros envinaréis
ellos/ustedes envinarán
Subjuntivo Futuro
yo envinare
tú envinares
él/usted envinare
nosotros envináremos
vosotros envinareis
ellos/ustedes envinaren
Condicional
yo envinaría
tú envinarías
él/usted envinaría
nosotros envinaríamos
vosotros envinaríais
ellos/ustedes envinarían
Indicativo Futuro perfecto
yo habré envinado
tú habrás envinado
él/usted habrá envinado
nosotros habremos envinado
vosotros habréis envinado
ellos/ustedes habrán envinado
Subjuntivo Futuro perfecto
yo hubiere envinado
tú hubieres envinado
él/usted hubiere envinado
nosotros hubiéremos envinado
vosotros hubiereis envinado
ellos/ustedes hubieren envinado
Condicional perfecto
yo habría envinado
tú habrías envinado
él/usted habría envinado
nosotros habríamos envinado
vosotros habríais envinado
ellos/ustedes habrían envinado
Imperativo
-
tú envina
él/usted envine
nosotros envinemos
vosotros envinad
ellos/ustedes envinen
Infinitivo
envinar
Gerundio
envinando
Participo
envinado

Verbele anterioare: envigar, envilecer, envilecerse, envilortar, envinagrar

Verbele următoare: envirar, enviscar, enviscarse, enviudar, envolver

Verbe aleatorii: acidular, cosechar, emperchar, enfardar, reclamar