conjugare enmaridar; conjugare online pentru verbul "enmaridar" în limba spaniolă la toate timpurile verbale
Scrie verbul în orice formă și apasă "Conjugă":

Conjugarea verbului "enmaridar" în limba spaniolă (traducere)

Indicativo Presente
yo enmarido
tú enmaridas
él/usted enmarida
nosotros enmaridamos
vosotros enmaridáis
ellos/ustedes enmaridan
Indicativo Pretérito imperfecto
yo enmaridaba
tú enmaridabas
él/usted enmaridaba
nosotros enmaridábamos
vosotros enmaridabais
ellos/ustedes enmaridaban
Indicativo Pretérito perfecto simple
yo enmaridé
tú enmaridaste
él/usted enmaridó
nosotros enmaridamos
vosotros enmaridasteis
ellos/ustedes enmaridaron
Indicativo Pretérito perfecto compuesto
yo he enmaridado
tú has enmaridado
él/usted ha enmaridado
nosotros hemos enmaridado
vosotros habéis enmaridado
ellos/ustedes han enmaridado
Indicativo Pretérito pluscuamperfecto
yo había enmaridado
tú habías enmaridado
él/usted había enmaridado
nosotros habíamos enmaridado
vosotros habíais enmaridado
ellos/ustedes habían enmaridado
Indicativo Pretérito anterior
yo hube enmaridado
tú hubiste enmaridado
él/usted hubo enmaridado
nosotros hubimos enmaridado
vosotros hubisteis enmaridado
ellos/ustedes hubieron enmaridado
Subjuntivo Presente
yo enmaride
tú enmarides
él/usted enmaride
nosotros enmaridemos
vosotros enmaridéis
ellos/ustedes enmariden
Subjuntivo Pretérito imperfecto (1)
yo enmaridara
tú enmaridaras
él/usted enmaridara
nosotros enmaridáramos
vosotros enmaridarais
ellos/ustedes enmaridaran
Subjuntivo Pretérito imperfecto (2)
yo enmaridase
tú enmaridases
él/usted enmaridase
nosotros enmaridásemos
vosotros enmaridaseis
ellos/ustedes enmaridasen
Subjuntivo Pretérito perfecto
yo haya enmaridado
tú hayas enmaridado
él/usted haya enmaridado
nosotros hayamos enmaridado
vosotros hayáis enmaridado
ellos/ustedes hayan enmaridado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (1)
yo hubiera enmaridado
tú hubieras enmaridado
él/usted hubiera enmaridado
nosotros hubiéramos enmaridado
vosotros hubierais enmaridado
ellos/ustedes hubieran enmaridado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (2)
yo hubiese enmaridado
tú hubieses enmaridado
él/usted hubiese enmaridado
nosotros hubiésemos enmaridado
vosotros hubieseis enmaridado
ellos/ustedes hubiesen enmaridado
Indicativo Futuro
yo enmaridaré
tú enmaridarás
él/usted enmaridará
nosotros enmaridaremos
vosotros enmaridaréis
ellos/ustedes enmaridarán
Subjuntivo Futuro
yo enmaridare
tú enmaridares
él/usted enmaridare
nosotros enmaridáremos
vosotros enmaridareis
ellos/ustedes enmaridaren
Condicional
yo enmaridaría
tú enmaridarías
él/usted enmaridaría
nosotros enmaridaríamos
vosotros enmaridaríais
ellos/ustedes enmaridarían
Indicativo Futuro perfecto
yo habré enmaridado
tú habrás enmaridado
él/usted habrá enmaridado
nosotros habremos enmaridado
vosotros habréis enmaridado
ellos/ustedes habrán enmaridado
Subjuntivo Futuro perfecto
yo hubiere enmaridado
tú hubieres enmaridado
él/usted hubiere enmaridado
nosotros hubiéremos enmaridado
vosotros hubiereis enmaridado
ellos/ustedes hubieren enmaridado
Condicional perfecto
yo habría enmaridado
tú habrías enmaridado
él/usted habría enmaridado
nosotros habríamos enmaridado
vosotros habríais enmaridado
ellos/ustedes habrían enmaridado
Imperativo
-
tú enmarida
él/usted enmaride
nosotros enmaridemos
vosotros enmaridad
ellos/ustedes enmariden
Infinitivo
enmaridar
Gerundio
enmaridando
Participo
enmaridado

Verbele anterioare: enmantarse, enmarañar, enmarañarse, enmararse, enmarcar

Verbele următoare: enmaridarse, enmarillecerse, enmaromar, enmascarar, enmascararse

Verbe aleatorii: consternarse, encabezarse, insumir, papar, ratonar