conjugare enfrontar; conjugare online pentru verbul "enfrontar" în limba spaniolă la toate timpurile verbale
Scrie verbul în orice formă și apasă "Conjugă":

Conjugarea verbului "enfrontar" în limba spaniolă (traducere)

Indicativo Presente
yo enfronto
tú enfrontas
él/usted enfronta
nosotros enfrontamos
vosotros enfrontáis
ellos/ustedes enfrontan
Indicativo Pretérito imperfecto
yo enfrontaba
tú enfrontabas
él/usted enfrontaba
nosotros enfrontábamos
vosotros enfrontabais
ellos/ustedes enfrontaban
Indicativo Pretérito perfecto simple
yo enfronté
tú enfrontaste
él/usted enfrontó
nosotros enfrontamos
vosotros enfrontasteis
ellos/ustedes enfrontaron
Indicativo Pretérito perfecto compuesto
yo he enfrontado
tú has enfrontado
él/usted ha enfrontado
nosotros hemos enfrontado
vosotros habéis enfrontado
ellos/ustedes han enfrontado
Indicativo Pretérito pluscuamperfecto
yo había enfrontado
tú habías enfrontado
él/usted había enfrontado
nosotros habíamos enfrontado
vosotros habíais enfrontado
ellos/ustedes habían enfrontado
Indicativo Pretérito anterior
yo hube enfrontado
tú hubiste enfrontado
él/usted hubo enfrontado
nosotros hubimos enfrontado
vosotros hubisteis enfrontado
ellos/ustedes hubieron enfrontado
Subjuntivo Presente
yo enfronte
tú enfrontes
él/usted enfronte
nosotros enfrontemos
vosotros enfrontéis
ellos/ustedes enfronten
Subjuntivo Pretérito imperfecto (1)
yo enfrontara
tú enfrontaras
él/usted enfrontara
nosotros enfrontáramos
vosotros enfrontarais
ellos/ustedes enfrontaran
Subjuntivo Pretérito imperfecto (2)
yo enfrontase
tú enfrontases
él/usted enfrontase
nosotros enfrontásemos
vosotros enfrontaseis
ellos/ustedes enfrontasen
Subjuntivo Pretérito perfecto
yo haya enfrontado
tú hayas enfrontado
él/usted haya enfrontado
nosotros hayamos enfrontado
vosotros hayáis enfrontado
ellos/ustedes hayan enfrontado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (1)
yo hubiera enfrontado
tú hubieras enfrontado
él/usted hubiera enfrontado
nosotros hubiéramos enfrontado
vosotros hubierais enfrontado
ellos/ustedes hubieran enfrontado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (2)
yo hubiese enfrontado
tú hubieses enfrontado
él/usted hubiese enfrontado
nosotros hubiésemos enfrontado
vosotros hubieseis enfrontado
ellos/ustedes hubiesen enfrontado
Indicativo Futuro
yo enfrontaré
tú enfrontarás
él/usted enfrontará
nosotros enfrontaremos
vosotros enfrontaréis
ellos/ustedes enfrontarán
Subjuntivo Futuro
yo enfrontare
tú enfrontares
él/usted enfrontare
nosotros enfrontáremos
vosotros enfrontareis
ellos/ustedes enfrontaren
Condicional
yo enfrontaría
tú enfrontarías
él/usted enfrontaría
nosotros enfrontaríamos
vosotros enfrontaríais
ellos/ustedes enfrontarían
Indicativo Futuro perfecto
yo habré enfrontado
tú habrás enfrontado
él/usted habrá enfrontado
nosotros habremos enfrontado
vosotros habréis enfrontado
ellos/ustedes habrán enfrontado
Subjuntivo Futuro perfecto
yo hubiere enfrontado
tú hubieres enfrontado
él/usted hubiere enfrontado
nosotros hubiéremos enfrontado
vosotros hubiereis enfrontado
ellos/ustedes hubieren enfrontado
Condicional perfecto
yo habría enfrontado
tú habrías enfrontado
él/usted habría enfrontado
nosotros habríamos enfrontado
vosotros habríais enfrontado
ellos/ustedes habrían enfrontado
Imperativo
-
tú enfronta
él/usted enfronte
nosotros enfrontemos
vosotros enfrontad
ellos/ustedes enfronten
Infinitivo
enfrontar
Gerundio
enfrontando
Participo
enfrontado

Verbele anterioare: enfrenar, enfrenarse, enfrentar, enfrentarse, enfrijolarse

Verbele următoare: enfrontilar, enfrontilarse, enfroscarse, enfullar, enfunchar

Verbe aleatorii: aplomarse, atagallar, descantonar, lesionarse, porrear