conjugare encorarse; conjugare online pentru verbul "encorarse" în limba spaniolă la toate timpurile verbale
Scrie verbul în orice formă și apasă "Conjugă":

Conjugarea verbului "encorarse" în limba spaniolă (traducere)

Indicativo Presente
yo me encuero
tú te encueras
él/usted se encuera
nosotros nos encoramos
vosotros os encoráis
ellos/ustedes se encueran
Indicativo Pretérito imperfecto
yo me encoraba
tú te encorabas
él/usted se encoraba
nosotros nos encorábamos
vosotros os encorabais
ellos/ustedes se encoraban
Indicativo Pretérito perfecto simple
yo me encoré
tú te encoraste
él/usted se encoró
nosotros nos encoramos
vosotros os encorasteis
ellos/ustedes se encoraron
Indicativo Pretérito perfecto compuesto
yo me he encorado
tú te has encorado
él/usted se ha encorado
nosotros nos hemos encorado
vosotros os habéis encorado
ellos/ustedes se han encorado
Indicativo Pretérito pluscuamperfecto
yo me había encorado
tú te habías encorado
él/usted se había encorado
nosotros nos habíamos encorado
vosotros os habíais encorado
ellos/ustedes se habían encorado
Indicativo Pretérito anterior
yo me hube encorado
tú te hubiste encorado
él/usted se hubo encorado
nosotros nos hubimos encorado
vosotros os hubisteis encorado
ellos/ustedes se hubieron encorado
Subjuntivo Presente
yo me encuere
tú te encueres
él/usted se encuere
nosotros nos encoremos
vosotros os encoréis
ellos/ustedes se encueren
Subjuntivo Pretérito imperfecto (1)
yo me encorara
tú te encoraras
él/usted se encorara
nosotros nos encoráramos
vosotros os encorarais
ellos/ustedes se encoraran
Subjuntivo Pretérito imperfecto (2)
yo me encorase
tú te encorases
él/usted se encorase
nosotros nos encorásemos
vosotros os encoraseis
ellos/ustedes se encorasen
Subjuntivo Pretérito perfecto
yo me haya encorado
tú te hayas encorado
él/usted se haya encorado
nosotros nos hayamos encorado
vosotros os hayáis encorado
ellos/ustedes se hayan encorado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (1)
yo me hubiera encorado
tú te hubieras encorado
él/usted se hubiera encorado
nosotros nos hubiéramos encorado
vosotros os hubierais encorado
ellos/ustedes se hubieran encorado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (2)
yo me hubiese encorado
tú te hubieses encorado
él/usted se hubiese encorado
nosotros nos hubiésemos encorado
vosotros os hubieseis encorado
ellos/ustedes se hubiesen encorado
Indicativo Futuro
yo me encoraré
tú te encorarás
él/usted se encorará
nosotros nos encoraremos
vosotros os encoraréis
ellos/ustedes se encorarán
Subjuntivo Futuro
yo me encorare
tú te encorares
él/usted se encorare
nosotros nos encoráremos
vosotros os encorareis
ellos/ustedes se encoraren
Condicional
yo me encoraría
tú te encorarías
él/usted se encoraría
nosotros nos encoraríamos
vosotros os encoraríais
ellos/ustedes se encorarían
Indicativo Futuro perfecto
yo me habré encorado
tú te habrás encorado
él/usted se habrá encorado
nosotros nos habremos encorado
vosotros os habréis encorado
ellos/ustedes se habrán encorado
Subjuntivo Futuro perfecto
yo me hubiere encorado
tú te hubieres encorado
él/usted se hubiere encorado
nosotros nos hubiéremos encorado
vosotros os hubiereis encorado
ellos/ustedes se hubieren encorado
Condicional perfecto
yo me habría encorado
tú te habrías encorado
él/usted se habría encorado
nosotros nos habríamos encorado
vosotros os habríais encorado
ellos/ustedes se habrían encorado
Imperativo
-
tú encuérate
él/usted encuérete
nosotros encorémonos
vosotros encoraos
ellos/ustedes encuérense
Infinitivo
encorarse
Gerundio
encorándose
Participo
encorado

Verbele anterioare: encorajar, encorajarse, encorajinar, encorajinarse, encorar

Verbele următoare: encorchar, encorchetar, encordar, encordarse, encordelar

Verbe aleatorii: desdoblarse, empolvarse, enhebrar, jabalconar, rebombar