Conjugarea verbului "aovillarse" în limba spaniolă (traducere)
Indicativo Presenteyo me aovillo
tú te aovillas
él/usted se aovilla
nosotros nos aovillamos
vosotros os aovilláis
ellos/ustedes se aovillan
Indicativo Pretérito imperfectoyo me aovillaba
tú te aovillabas
él/usted se aovillaba
nosotros nos aovillábamos
vosotros os aovillabais
ellos/ustedes se aovillaban
Indicativo Pretérito perfecto simpleyo me aovillé
tú te aovillaste
él/usted se aovilló
nosotros nos aovillamos
vosotros os aovillasteis
ellos/ustedes se aovillaron
Indicativo Pretérito perfecto compuestoyo me he aovillado
tú te has aovillado
él/usted se ha aovillado
nosotros nos hemos aovillado
vosotros os habéis aovillado
ellos/ustedes se han aovillado
Indicativo Pretérito pluscuamperfectoyo me había aovillado
tú te habías aovillado
él/usted se había aovillado
nosotros nos habíamos aovillado
vosotros os habíais aovillado
ellos/ustedes se habían aovillado
Indicativo Pretérito anterioryo me hube aovillado
tú te hubiste aovillado
él/usted se hubo aovillado
nosotros nos hubimos aovillado
vosotros os hubisteis aovillado
ellos/ustedes se hubieron aovillado
Subjuntivo Presenteyo me aoville
tú te aovilles
él/usted se aoville
nosotros nos aovillemos
vosotros os aovilléis
ellos/ustedes se aovillen
Subjuntivo Pretérito imperfecto (1)yo me aovillara
tú te aovillaras
él/usted se aovillara
nosotros nos aovilláramos
vosotros os aovillarais
ellos/ustedes se aovillaran
Subjuntivo Pretérito imperfecto (2)yo me aovillase
tú te aovillases
él/usted se aovillase
nosotros nos aovillásemos
vosotros os aovillaseis
ellos/ustedes se aovillasen
Subjuntivo Pretérito perfectoyo me haya aovillado
tú te hayas aovillado
él/usted se haya aovillado
nosotros nos hayamos aovillado
vosotros os hayáis aovillado
ellos/ustedes se hayan aovillado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (1)yo me hubiera aovillado
tú te hubieras aovillado
él/usted se hubiera aovillado
nosotros nos hubiéramos aovillado
vosotros os hubierais aovillado
ellos/ustedes se hubieran aovillado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (2)yo me hubiese aovillado
tú te hubieses aovillado
él/usted se hubiese aovillado
nosotros nos hubiésemos aovillado
vosotros os hubieseis aovillado
ellos/ustedes se hubiesen aovillado
Indicativo Futuroyo me aovillaré
tú te aovillarás
él/usted se aovillará
nosotros nos aovillaremos
vosotros os aovillaréis
ellos/ustedes se aovillarán
Subjuntivo Futuroyo me aovillare
tú te aovillares
él/usted se aovillare
nosotros nos aovilláremos
vosotros os aovillareis
ellos/ustedes se aovillaren
Condicionalyo me aovillaría
tú te aovillarías
él/usted se aovillaría
nosotros nos aovillaríamos
vosotros os aovillaríais
ellos/ustedes se aovillarían
Indicativo Futuro perfectoyo me habré aovillado
tú te habrás aovillado
él/usted se habrá aovillado
nosotros nos habremos aovillado
vosotros os habréis aovillado
ellos/ustedes se habrán aovillado
Subjuntivo Futuro perfectoyo me hubiere aovillado
tú te hubieres aovillado
él/usted se hubiere aovillado
nosotros nos hubiéremos aovillado
vosotros os hubiereis aovillado
ellos/ustedes se hubieren aovillado
Condicional perfectoyo me habría aovillado
tú te habrías aovillado
él/usted se habría aovillado
nosotros nos habríamos aovillado
vosotros os habríais aovillado
ellos/ustedes se habrían aovillado
Imperativo-
tú aovíllate
él/usted aovíllete
nosotros aovillémonos
vosotros aovillaos
ellos/ustedes aovíllense
Verbele anterioare: anularse,
anunciar,
anzolar,
aojar,
aovarVerbele următoare: apabilar,
apabilarse,
apabullar,
apacentar,
apacentarseVerbe aleatorii: apellidarse,
embonar,
excoriarse,
racionarse,
refrescar