conjugare afortunar; conjugare online pentru verbul "afortunar" în limba spaniolă la toate timpurile verbale
Scrie verbul în orice formă și apasă "Conjugă":

Conjugarea verbului "afortunar" în limba spaniolă (traducere)

Indicativo Presente
yo afortuno
tú afortunas
él/usted afortuna
nosotros afortunamos
vosotros afortunáis
ellos/ustedes afortunan
Indicativo Pretérito imperfecto
yo afortunaba
tú afortunabas
él/usted afortunaba
nosotros afortunábamos
vosotros afortunabais
ellos/ustedes afortunaban
Indicativo Pretérito perfecto simple
yo afortuné
tú afortunaste
él/usted afortunó
nosotros afortunamos
vosotros afortunasteis
ellos/ustedes afortunaron
Indicativo Pretérito perfecto compuesto
yo he afortunado
tú has afortunado
él/usted ha afortunado
nosotros hemos afortunado
vosotros habéis afortunado
ellos/ustedes han afortunado
Indicativo Pretérito pluscuamperfecto
yo había afortunado
tú habías afortunado
él/usted había afortunado
nosotros habíamos afortunado
vosotros habíais afortunado
ellos/ustedes habían afortunado
Indicativo Pretérito anterior
yo hube afortunado
tú hubiste afortunado
él/usted hubo afortunado
nosotros hubimos afortunado
vosotros hubisteis afortunado
ellos/ustedes hubieron afortunado
Subjuntivo Presente
yo afortune
tú afortunes
él/usted afortune
nosotros afortunemos
vosotros afortunéis
ellos/ustedes afortunen
Subjuntivo Pretérito imperfecto (1)
yo afortunara
tú afortunaras
él/usted afortunara
nosotros afortunáramos
vosotros afortunarais
ellos/ustedes afortunaran
Subjuntivo Pretérito imperfecto (2)
yo afortunase
tú afortunases
él/usted afortunase
nosotros afortunásemos
vosotros afortunaseis
ellos/ustedes afortunasen
Subjuntivo Pretérito perfecto
yo haya afortunado
tú hayas afortunado
él/usted haya afortunado
nosotros hayamos afortunado
vosotros hayáis afortunado
ellos/ustedes hayan afortunado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (1)
yo hubiera afortunado
tú hubieras afortunado
él/usted hubiera afortunado
nosotros hubiéramos afortunado
vosotros hubierais afortunado
ellos/ustedes hubieran afortunado
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto (2)
yo hubiese afortunado
tú hubieses afortunado
él/usted hubiese afortunado
nosotros hubiésemos afortunado
vosotros hubieseis afortunado
ellos/ustedes hubiesen afortunado
Indicativo Futuro
yo afortunaré
tú afortunarás
él/usted afortunará
nosotros afortunaremos
vosotros afortunaréis
ellos/ustedes afortunarán
Subjuntivo Futuro
yo afortunare
tú afortunares
él/usted afortunare
nosotros afortunáremos
vosotros afortunareis
ellos/ustedes afortunaren
Condicional
yo afortunaría
tú afortunarías
él/usted afortunaría
nosotros afortunaríamos
vosotros afortunaríais
ellos/ustedes afortunarían
Indicativo Futuro perfecto
yo habré afortunado
tú habrás afortunado
él/usted habrá afortunado
nosotros habremos afortunado
vosotros habréis afortunado
ellos/ustedes habrán afortunado
Subjuntivo Futuro perfecto
yo hubiere afortunado
tú hubieres afortunado
él/usted hubiere afortunado
nosotros hubiéremos afortunado
vosotros hubiereis afortunado
ellos/ustedes hubieren afortunado
Condicional perfecto
yo habría afortunado
tú habrías afortunado
él/usted habría afortunado
nosotros habríamos afortunado
vosotros habríais afortunado
ellos/ustedes habrían afortunado
Imperativo
-
tú afortuna
él/usted afortune
nosotros afortunemos
vosotros afortunad
ellos/ustedes afortunen
Infinitivo
afortunar
Gerundio
afortunando
Participo
afortunado

Verbele anterioare: afondar, afondarse, aforar, aforrar, aforrarse

Verbele următoare: afosarse, afrailar, afrancesar, afrancesarse, afrecharse

Verbe aleatorii: chinar, circunnavegar, desarrollar, desencajarse, estigmatizar